چندی پیش اتفاقی افتاد که برای مدتی کوتاه رسانه های جهان را بنوعی بخود مشغول کرد. و آن اتفاق پرتاب دو لنگه کفش توسط یک خبرنگار عراقی بسمت جورج دبلیو بوش رئیس جمهور آمریکا بود. این خبر همانگونه که ماهیتش نشان میداد اکثرا بشکلی طنزآمیز و کمدی در رسانه های جهان منعکس شد, از جمله رسانه های خود آمریکا...
بعضی از دوستان هم با همان حالت طنز از من پرسیدند که آقا دیدی بوش چه جاخالی میداد!؟ و در کل بنده بعنوان شرحی مختصر بر این روایت تنها به این جمله اکتفا میکنم که: پرتاب کننده کفش فرهنگ خود و محیطی که در آن زندگی میکند را با آن حرکت به نمایش گذاشت! آن هم در سطح یک خبرنگار!
بهر ترتیب کل ماجرا میتواند در همین حد برای من ایرانی و یا ایرانیان دیگر خاتمه یابد. اما از آنجائیکه جان بر کفان ولایت همواره ما را به این موضوع عادت داده اند که همیشه آنها را در حال پرسه زدن در زباله دانی های فرهنگ و تمدن جهان ببینیم این بار هم سنت شکنی نکرده و مسیر همیشگی در پیش گرفتند.
ماجرا از این قرار است که: روابط عمومی سپاه تهران بزرگ مسابقه پرتاب کفش بسمت عکس بوش را در پنج محور نماز جمعه برگزار کرده و یا خواهد, و در تفسیر این عملکرد کودکانه آن را حمایتی از خبرنگار شجاع عراقی قلمداد کرده است!

دراينكه يكي از مشكلات شايع جامعه سياسي ايران گرفتاري ذهني درچنبره ي تئوري توطئه است، امروز كمتركسي ترديد روا مي دارد. اما پرسش متصل به اين موضوع آن است كه به واقع اين مشكل ازكجا ريشه دوانده است. چرا شماري از تحليل گران به جاي درنظر گرفتن فكتهاي قابل اتكا وعيني مدام از تراوشات بي مبناي ذهني مدد مي جويند تا راهي به سوي منويات خود بيابند.

درزمره ي پاسخ ها به چرايي پديده ي پيش گفته مي توان از مطلق انديشي در بخش قابل توجهي ازاين نقش آفرينان عرصه سياست ياد كرد. اگر جرياني خواه رجعت گرا يا آينده نگر براين باورباشد كه درتحليل هايش هرگزدچارخطا نگرديده وهرديدگاهي جز خود را انحرافي قلمداد كند . اين منظر بطور طبيعي دربرخورد با نظرات و تحليلهاي غير، جوينده ي دست طرار دشمن است كه آگاهانه يا ناخودآگاه برآن ديدگاه ها سوار است.

به عنوان نمونه تارنماي اينترنتي پيك نت در يادداشت سردبير(شماره اول دي ماه ) در نوشتاري تحت عنوان «كنفرانس برلين دردانشگاه تهران!» با امنيتي خواندن خيل جريان ها و چهره هاي سياسي كه انديشه اي غيرازنگارنده ي آن مقاله دارند بطور تلويح و تصريح چنين نتيجه مي گيرد كه هرگروه يا فردي كه موافق رويه ي اصلاح طلبان حكومتي درايران نيست سرنخ آن در دستگاه امنيتي حكومت است؟!

جمهوری اسلامی نه تنها یک رژیم دمکراتیک نیست، بلکه یکی از نمونه‌های بدخیم دیکتاتوری است. تمامی هیاهو بر سر رأی‌گیری رییس جمهوری دهم، بر سر یافتن حدی از منافع مشترک بین خودی‌هاست که طبیعتا حفظ نظام اساس آن را تشکیل می‌دهد. همگی می‌خواهند وضعیت نابسامان کشور را دستاویز تبلیغات انتخاباتی خود و همراهی «پرشور و فعال» مردم کنند. «طرح وحدت ملی» ناطق نوری نیز دروغی است که نهایتا در کنار دروغ‌های سیاسی و اقتصادی‌ خاتمی و احمدی نژاد قرار می‌گیرد.

*****

سال «اتحاد ملی و انسجام اسلامی» را با موفقیت پشت سر نهادیم و اینک در آخرین ماه‌های «سال نوآوری و شکوفایی» بسر می‌بریم. اگر مشکل فقط بر سر نهادن عناوین زیبا بر سالهای زشت باشد، رهبر سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی آن را حل کرده است. لیکن اگر قرار باشد این سالهای افول را بر اساس واقعیت‌هایی نام‌گذاری کرد که محتوای آنها را تشکیل می‌دهند، آنگاه باید به دنبال کلمات دیگری گشت.
«نوآوری» و «شکوفایی» پیشکش! «انسجام اسلامی» نیز نیاز مردم ایران که از دیرباز با عقاید و ادیان مختلف در کنار یکدیگر زیسته‌اند، نیست. اما آنجایی که به «اتحاد ملی» باز می‌گردد باید گفت بنیه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور چنان فرسوده شده است که حتی زمامداران رژیم را به فکر «دولت وحدت ملی» انداخته است. البته این برداشت در صورتی است که بخواهیم بسیار خوش‌بینانه به جدالی که بر سر قدرت در میان خودی‌های رژیم در گرفته است، نگاه کنیم. یعنی دچار این توهم شویم که هر نیرویی که می‌خواهد در سرنوشت کشور سهیم باشد، باید خود را مخاطب این طرح احساس کند. درست مانند «ایران برای همه ایرانیان» که به یکی از شعارهای «رأی‌ساز» تبدیل شد و بعد معلوم گشت اکثریت ایرانیان در این «همه» جایی ندارند.

به چند دليل از جمله پيچيدگي مساله ي كردها وگره خوردن ان با شرايط ژئوپلتيكي كه از نقطه نظر اقتصادي و استراتژيكي اهميت ويژه اي براي منطقه خاورميانه (كه كوردستان در وسط اين منطقه قرار گرفته است)دارد بحث و بررسي حق تعيين سرنوشت ملت كرد كار بس دشواري است.ازطرفي مساله به اين دليل پيچيده تر مي شود كه سازمان ملل به طوري كه حقوق همه ملل را به رسميت نشناخته است.حق ملت كرد را تاكنون به رسميت نشناخته است.از اين جهت مدت دو قرن است كه ملت كرد براي تحقق حقوق سياسيفرهنگي  انساني  و مهم تر از همه اين ها حق زند ماندن  مجبور شده است  كه مبارزه اي سخت و طاقت فرسا و نابرابري را با دولت هاي  و قدرت هاي حاكم  بر خود اغاز و ادامه دهد.وقتي كه تاريخ  جنبش هاي ازادي خواهي ملت كرد  را بررسي مي كنيم  و تاثيران را بر ارتباطات بين المللي  به ويژه ارتباط ميان كشورهاي عراق  و تركيه مورد بحث قرار دهيم  خواهيم ديد كه جنبش هاي  هميشه به دنبال خود جنگ و نا ارامي ايجاد كرده اند . انجاست كه بلافاصله سخنان ويلسون  را كه در سال 1918 ايراد كرده بود به ياد مي اوريم ((صلحي كه بر اساس  اين اصول  كه:كه معتقد است  منشاء قدرت  حكومت ها. ملت ها  هستنند  شكل نگيرد .ماندگار نيست  حذف سلطه و قدرت  تحميل شده بر ملت و جايگزين كردن يك يك سلطه ديگر  مانند حق مالكيت خصوصي بران ملت پسنديده نيست)) مصداق اين سخنان  و تلاش  و مبارزه بي وقفه مردم كردستان  و تقسيم سرزمينشان  طبق عهد نامه  ي لوزان سالا1923و عدم رعايت حق تعيين سرنوشت براي اين ملت  و نيز عدم تشكيل حكومت مستقل از طرف مردم كرد بر اساس عهدنامه ي (سور1920)است.

كاملا معلوم است كه ملت كرديك اقليت مذهبي و يا زباني و فرهنگي نيست بلكه يك ملت با تمام خصوصيات كامل ان است.جمعيت كرد ها كه بيشتر از سي ميليون نفر بوده سرزمين انها كردستان و وسعت ان 500هزار كيلومتر مربع يعني به اندازه وسعت كشورهاي المان  اتريش و سويس مي باشد  كه در پيمان نامه (سور)سال 1920حق تشكيل يك دولت مستقل به اين ملت  داده شده است . تاكنون تعريف دقيق و روشني در مورد ملت در ادبيات قانون بين المللي ديده نشده است.و اين قضيه باعث اختلاف در ايجاد وجهه ي سوبژكتيو بين المللي  ملت ها شده است ومطرح شدن بي قيد و شرط سوبژه بين المللي ملت ها  و به معني تضعيف حاكميت دولت ها بوده وبه كاربردن  بي ملاحظه ي اصلاح ومفهوم ملت  دولت  و مليت  در زبان ديپلماتيك انعكاس اين واقعيت است ونقضيكه در تعريف رسمي مفهوم ملت در قانون بين المللي وجود دارد بي اهميت شمردن حقوق ملتها  ازنقطه نظر قوانين سياسي است شمار زيادي از نويسندگان متخصصين و حقوقدانان  تعاريف مختلفي در اين مورد ارائه داده اند از ان جمله تعريفي است كه گرويس .حقوقدان دريكي از اسناد سازمان ملل در موردحق تعيين سرنوشت ارائه داده است.

((ملت شامل يك گروه انساني خاصي است كه ضمن يك موضوع مشترك خواهان ايجاد يك اراده  سياسي واحد بوده و توانايي ايجاد و ادامه ان را در اينده دارا مي باشد ))

در سميناري كه در سال 1989از طرف سازمان يونسكودر پاريس  برگزار گرديد و هدف ان  تامل بر سر مفهوم حق ملت ها بود  مفهوم _ملت_بدين شيوه تعريف گرديد ه است

 1).گروهي از مردم كه برخي يا همه اين ويژگي هارا داشته باشند :الف-اداب و رسوم تاريخي مشترك (ب)هويت ملي يا قومي(ج)فرهنگ مشترك
يا فرهنگ مشابه(د)هويت زباني (ه)اشتراك مذهبي يا شباهت مذهبي (و)ارتباط جعرافيايي(ز)اقتصاد مشترك
2).صرف نظر از جمعيت اين مردم ( به عنوان مثال ملت هاي درون دولت هاي كوچك )بايد انها داراي بيشترازيك سازمان ساده باشند

نکته ی آخر اینکه طبق نقل قولها گفته میشود بعدها و در زمان پرونده ی قتلهای زنجیره ای ، کاضمیان نامی در اعترافاتش گفته است من در تمامی ماموریتهایم به راحتی کارم را به اتمام رسانده ام ولی در 3 مورد واقعا به مشکل بر خوردم ونتوانستم به راحتی دستور آقا را اجرائ کنم و آن 3مورد عبارت بودند از آقایان ناصر سبحانی،فاروق فرساد و محمد ربیعی. عجب که نتوانست!!!... .بعدها نیز عمالدین باقی نویسنده تراژدی دوم خرداد که زمانی از مدیران اداره اطلاعات بوده وبعدها به جرگه اصلاح طلبان پیوست در کتاب تراژدی دوم خرداد یادآور میشود که استاد ربیعی با تزریق آمپول هوا بر زیر پایشان به شهادت رسیده اند

هاشمی رفسنجانی شیاد دوران در دیدار با "جامعه وعاظ تهران " افاضه کلام فرمودند که " تضعیف نهاد دین در ایران از مهمترین برنامه های دشمنان در تاریخ معاصر است " این آخوندک شیاد که برای فریب مردم ساده دل و پاک نیت ، عبا برتن و عمامه بر سر نهاده است گویا همه مردم را نادان بحساب آورده که چنین خزعبلاتی را بر زبان می آورد . ضرباتی که بر دین و اعتقادات مردم در این سی سال وارد شده است از برکت حکومت "منادیان اسلام ناب محمدی" است که با دغل بازی های اهریمنی مردم را فریب داده و حکومت جابرانه خود را زیر نام " جمهوری اسلامی " بر پا ساختند که باید گفت صد و هشتاد درجه با جمهوریت فاصله دارد . این نظام نوعی حکومت سلطنتی است ولی با خفقان و بگیر و ببند بیشتر. از زمان بدست گرفتن زمام امور کشورتوسط دستاربندان ، علاوه بربگیر و بندهای قرون وسطائی و جنایت های وحشیانه ، فساد به گونه وحشتناکی در جامعه رواج یافته و روز به روز بر وسعت آن افزوده میگردد که نمونه آن فحشا ، اعتیاد ، بی بند و باری ، رواج رشوه خواری ، فاصله نجومی بین فرادستان و فرودستان جامعه ، سست شدن ارکان خانواده ها ، گسترش قتل و غارت و دزدی ، بخشش ثروت های ملی به بیگانگان ، چپاول بیت المال توسط آقازاده ها و وابستگان رژیم ، خارج نمودن ثروت های چپاول شده وسرمایه گزاری در سرزمین های بیگانه ، فریب دختران بی گناه و فرستادن آنها به دوبی و دیگر کشورهای خارجی برای رونق مراکز لهب و لهو و...