بسم الله الرحمن الرحيم
مردم شریف اورامانات ، یاوران همیشگی پاوه ، جوانرود ، روانسر ، ثلاث باباجاني
ولي نعمتان و موكلان بزرگوار
دوستان و دشمناني كه با نام و نشان برايم نامه نوشته ايد و از من به نيكي و بدي ياد كرده ايد .
و شما مديران محترم وبلاگ و كاربران اينترنت و يكه سواران عرصه دنياي مجازي ...
سلام و درود خداوند بر شما باد
گاهي سينه مردان بايد مدفن سخناني باشد تا مرد و نامردي به هم آلوده نگردد . گاهي سكوت بايد نگفته ها ي بسياري داشته باشد . گاهي سكوت بايد به ياري آرامش و امنيت بيايد و دستشان را ببوسد و به پاي آنها بيافتد . من براي خودم و براي بسياري از موكلانم اين چنين مي خواستم .
اما گاهي سكوت خيانت است . گاهي سكوت جفاست . گاهي سكوت نشان تاييد است . گاهي سكوت به معناي تاييد باطل است و تسليم شدن به ناحق . گاهي سكوت نشان ننگي بر تاريخ حق ستيزي است . گاهي سكوت نقطه تاريكي در تمدن است . وقتي صداي شكستن استخوان ها بلند مي شود شكستن سكوت هم رواست ...
پس اجازه دهيد به حرمت نام مقدس اسلام ، به شهادت كلام جداي بخش قرآن ، به حرمت دفاع از قانون اساسي ، به عنوان نماينده شما و ملت يران در مجلس شوراي اسلامي ، به پاس اعتماد ۸ ساله شما مردم شريف يك بار سكوت را بشكنم .
اول از همه با اجازه بزرگان ، مي خواهم با دختران و پسرانم با نوه هايم و با نسل فرداي اورامانات سخن بگويم فرزندانم : مصطفي محمدي كسي نيست جز بنده اي از بندگان خدا . نصيب الهي به يمن اعتماد پدران و مادران شما باري بر دوش او نهاده است . اگر از اين بنده ناچيز به نيكي چيزي مي شنويد به حساب اعتماد بزرگان بدانيد و اگر بدي مي بينيد و مي شنويد به حساب اشتباهات يك انسان جايز الخطا و معمولي كه هيچ گاه نمي خواهد ، نمي تواند و نبايد قهرمان شما باشد .
من جواني ام را نتوانسته ام مانند شما سر كنم . نمي توانستم به سر برم . صداي چكمه و تجاوز و غارت در مرز ميهن ام بيداد مي كرد . بزرگترين ديكتاتور جهان در همسايگي ام امنيت جان وناموس ام را تهديد مي كرد . هر چه كردم هر بود گذشت . اما گواه بگيريد به شهادت دوست و دشمن كم فروشي نكردم . جنگ و بود و دفاع و جهاد و شهادت و خون . هر كس بايد كاري مي كرد . من بايد در جايي ديگر به كاري ديگر مي گذارندم تا فرزندان و جوانان در امنيت و آرامش بتوانند يادبگيرند و بخوانند و بنويسند . خدا را شكر، هيچ كدام شكست نخورده ايم . نه من در سنگر جبهه و نه شما در سنگر علم و دانش . قلم يكايك شما را مي بوسم . بر يكاك آب ها و نان هايي كه نوشته ايد افتخار مي خورم .
تنها نصيحت من پدر به شما اين است . حرمت اولين كلمه اي !!! را كه نوشته ايد نگه داريد . صبور باشيد . آينده را بسازيد . آينده از آن شماست .

سخن ديگر من ، از انتخابات و مجلس است . شايسته كسي چون من نيست كه به نام نماينده مجلس و به نام قانون گزار در اين انتهاي دوره هفتم منتقدي بي انصاف باشم . اگر انتقاد و اصلاحي بود بايد قبل از اين مي رفت و رفته است . خود را بيش از هر كس ديگر وارث ميهن و منطقه ام مي دانم و هيچ گاه به آن پشت نخواهم كرد . الان هم نمي خواهم بر موجي سوار شوم و آب را گل آلود كنم و ماهي بگيرم . آنچه قانون است به تمامي مطيع آن هستم و فرمان بردار . آرزو ايم روزي است كه هيچ انساني در محضر هيچكس رد صلاحيت نشود . اما چشم را بر واقعيت نمي شود بست . در كشور اسلامي ايران با اين همه دشمن داخلي و خارجي و با اين همه دغدغه اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي ترجيح مي دهم مطيع قانون باشم . مي دانم بي قانوني از همه چيز بدتر است . رسيدن به همه چيز و خواست همه كس محال است . بايد بپذيريم و واقع گرا باشيم و هيچ گاه به بهانه دستمالي قيصريه را به آتش نكشيم .
هم اكنون نيز راه باز است و كار به پايان نرسيده است . اگر خداوند مدد كرد و قانون اجازه داد دوباره به دامن انتخاب شما بر مي گردم و اگر اراده خداوند و مصلحت مملكت و ملت غير اين بود به هر شيوه ممكن مردمان وطنم را تنها نخواهم گذاشت و در آيين مرسوم انتخابات ايران اسلامي حضور فعال خواهم داشت .
سخن آخرم با دانشگاهيان و دانشجويان و علما و فرهنگيان است . هر انساني آنگاه كه به عرصه قدرت و سياست پا مي گذارد بايد در خود ظرفيت پيروزي را بسازد و توان شكست را بپذيرد. با هیچکدام از وبلاگ ها و سایت ها نسبتی ندارم . این نوشته نیز درد دل بنده و دست رنج یکی از شماست . اما به تمامی ، دست بوس دوستان مدافع و منتقدان منصف هستم . از تمام منتقدان سپاسگزارم . بر شجاعت كساني كه مردانه گفتني ها را گفتند درود مي فرستم و از سخن نامردمان و نامحرمان مي گذرم . هم اكنون مجالي براي حضور و پاسخگويي ندارم . تمام موكلاني كه با نام و بي نام در دفاع از بنده نوشته اند سپاس مي گويم . هيچ گاه و در هيچ زمان هيچ گونه هتاكي و تهديد و توهين و تعرضي از جانب من به هيچكدام از آنان نبوده است .هيچ كس نيز به نام و نيابت بنده حق هيچ گونه تعرضي و بي قانوني را ندارد . بقول آن جوان خوش فكر و تندگو و تلخ زبان! "دوستان نادان و دشمنان آگاه " هر چه گفته اند نوش جانشان باد .
و اما حساب شيفتگان قدرت و مغرضان ملت و فاسقان دين جداست :به پاس قانون اساسي و به نام خون شهيدان اين اب و خاك در مقام نماينده مردم اورامانات و به وراثت از بزرگان آن :
به شيفتگان قدرت هشدار مي دهم . هيچ انساني و هيچ مقامي و هيچ بنده اي شايسته آن نيست كه رسم بد آييني و فرهنگ بردار كشي و نامسلماني را رواج دهد . بدانيد زمان انقراض نسلي است كه مي خواهد در جايگاهي بالاتر از پيامبر خدا بنشيند و كلام خدا را نديده بگيرد .
به مغرضان ملت هشدار مي دهم : شمايي كه ديروز راي مردم و حق وكالت خود را به بهايي اندكي در صحن مجلس به حراج مي گذاشتید .شما یی كه امروز سرمايه فرهنگي ملت را حراج مي كنيد و تهيه كننده و كارگردان و بازيگر فيلمي مي شويد كه تنها نظارگر آن خود شماييد . پس واي بر فردايتان .
مواظب باشيد . اين يك ملو درام نيست ! اين تراژدي فاجعه است . اين كمدي تاريخ است .
فاسقان هم در پيشگاه خداوند توبه كنند . به دامن مردم بازگردند . سرتعظيم بر مقدسات بگذارند و نام زشت از خود بجا مگذارند . اين فصل الخطاب فرقان الهي است
وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاء فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً
وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
مسلمانان مسلمانان مسلماني ز سر گيريد كه كفر از شرم يار من مسلمان وار مي ايد
والسلام علی من التبع الهدی
مصطفي محمدي - ۲۲ بهمن ۱۳۸۶
تهران - مجلس شوراي اسلامي ايران
منبع: http://www.hajmostafa.blogfa.com |